top of page

TOS

Leven in een wereld met woorden

Een klein stukje over mijn persoonlijke ervaringen met TOS, 

waarom ik het zo belangrijk vindt 

vooral dat een kind zich gehoord gezien en begrepen voelt.

Wanneer taal anders werkt in je hoofd

Misverstanden en miscommunicatie zijn aan de orde van de dag.

De wereld zou er anders uitzien wanneer iedereen

precies zou zeggen wat hij of zei bedoeld.

Er is echter een verschil of je het kan

en het durft te doen of dat je het niet kan...

Wanneer woorden chaos in je hoofd zijn en je op momenten

dat het belangrijk is niet de juiste woorden kunt vinden  

Daarna weet je de woorden vaak wel..

maar dan is het gesprek al voorbij en de mensen zijn weg.

Iedereen zoekt wel eens naar woorden,

zeker bij nieuwe en spannende situaties als een sollicitatiegesprek.

Maar wat als dit aan de orde van de dag is?

Meerdere keren op een dag?

Hoe voel je je dan?

Wat doet dit bij de hele jonge kinderen van 4 of 5 jaar 

die volledig stil vallen als ze een beurt krijgen in de klas?

Niet hun verhaal kunnen vertellen?

Niet over hun weekend of verjaardag kunnen vertellen?

Voor de eeuwwisseling werd hier weinig aandacht aan besteed. 

"Hij is wat stiller"

"Hij hoeft niet zo nodig haantje de voorste te zijn"

Met weemoed denk ik terug aan mijn eigen klas... 

Ik heb een fantastische tijd op de basisschool gehad

maar ik was sterk in taal, had alles op tijd af en stond

vaak voor straf op de gang omdat ik iedereen

de oren van de kop kletste.

Voor de stillere kinderen was geen aandacht.. 

Geen tijd en al helemaal geen extra tijd,

persoonlijke begeleiding of onderwijs.

Zo ook mijn ex met wie ik heb samen gewoond. 

We woonden in een prachtige woning in de bossen

die hij voornamelijk zelf had gebouwd.

 

Ik hoefde maar iets te bedenken en iets te vragen en hij kon

het met een schuur vol bouwmaterialen realiseren. 

Hij was echter die jongen in de klas die altijd stil was. 

Op de basisschool en op de middelbare school was hij de 

jongen die niet gezien werd. 

'Het is gewoon een stille werd er gezegd'

Vanuit de vele gesprekken weet ik hoe traumatiserend 

voor hem dit is geweest... dat het als vanzelfsprekend

wordt genomen dat je onzichtbaar bent...

Dat niemand verwacht dat je je stem laat horen... of je mening..

En dan wordt je volwassen en leef je in een volwassen wereld 

waarin klanten en mensen om je heen verwachten

dat je duidelijk kunt communiceren..

Dat je de met klanten duidelijk hun wensen kunt bespreken,

dat je kunt doorvragen als je iets niet begrijpt

en dat je mails goed en helder kunt verwoorden.

Uit eerste hand weet ik hoe lastig het voor hem was

is als iemand soms dagen 

achter de comupeter zitten om een mail te banteantwoorden.

Ongelooflijk vond hij het, 

ik die zo sterk in taal was, 

dat ik iets in hem zag. 

Ik zei altijd: 

maar ik weet nergens de weg, 

rij altijd verkeerd en heb 2 linkerhanden! 

Het breekijzer was natuurlijk uiteindelijk 

wel de communicatie,

zeker op momenten dat het niet 

goed gaat.   

Wanneer je beide als ondernemer onder druk staat, 

ruzies en emoties opladen en er een overload

aan miscommunicatie ontstaat. 

 

Dit is even een korte blik in mijn leven 

over mijn ervaring om met iemand samen te leven 

die veel woordvindingsproblemen had, een vermoedelijke TOS

die in de jaren 90 nog niet gediagnostiseerd werd.

Zo zijn er heel veel verhalen

en heel veel mensen. 

Uit de laatste onderzoeken blijkt namelijk 

dat een TOS bij 1 op de 10 kinderen voor komt. 

Het is zelfs aan te tonen op een hersenscan. 

Het gebied van taal is anders.

Ik hoop dat dat je begrijpt dat ik niet 

die 'taaljuf' ben die 

'stickers op het hoofd wil plakken'

Ik viond het oprecht belangrijk dat 

kinderen gehoord, gezien en ondersteund worden. 

Een kleine praktijk die heel veel verschillende mensen ziet

kan dat soms niet zo goed als een centrum

met een gespecialiseerd team

die alleen maar die specifieke doelfroep ondersteund

en de allerbeste adviezen kan geeven!

Our Clients

  • flow_speech
  • LinkedIn
  • Facebook
bottom of page